[ad_1]

SETD2 پروتئینی است که به عنوان بازسازی کننده کروماتین شناخته می شود و با تغییر پروتئین های هیستون در هسته سلول به روشن یا خاموش کردن ژن ها کمک می کند. هنگامی که محققان دریافتند SETD2 در چندین سرطان جهش یافته یا از بین رفته است ، معمولاً نوعی سرطان کلیه به نام سرطان سلول کلیوی سلول شفاف ، همه چشمها برای توضیح این سرطانها به عملکرد SETD2 در هسته سلول نگاه می کنند.

در سال 2016 ، آزمایشگاه دکتر چریل واکر ، مدیر مرکز بهداشت دقیق محیط زیست کالج پزشکی بیلور ، کشف غیر منتظره ای انجام داد که SETD2 نه تنها کروموزوم های هسته را بازسازی می کند بلکه میکروتوبول های اسکلت سلولی خارج از هسته را بازسازی می کند. اسکلت سلولی یک شبکه پویا از ساختارهای رشته ای پروتئینی به هم پیوسته است ، از جمله رشته ها و میکروتوبول ها که در سراسر سلول گسترش می یابد. این به سلول شکل و سازماندهی داخلی خود را می دهد و از پشتیبانی مکانیکی برخوردار است که به سلولها امکان می دهد عملکردهای اساسی مانند تقسیم و حرکت را انجام دهند.

تیم واکر دریافتند که SETD2 برچسب میکروتوبولهای اسکلت سلولی را با یک گروه متیل دارد. از دست دادن SETD2 منجر به نقص کروموزوم و مشکلات مربوط به جداسازی سلولهای دختر در طول تقسیم سلول شده است.

واکر گفت: “یافته های ما نشان می دهد که نقص در SETD2 ممکن است نه تنها بیان ژن بلکه بر عملکردهای کنترل شده اسکلت سلولی مانند حرکت ، متاستاز و مهاجرت نیز تأثیر بگذارد ، که برای سلول های سرطانی بسیار مهم است.” “ما فکر می کردیم که آیا SETD2 می تواند سایر پروتئین های اسکلتی اسکلتی را هدف قرار دهد.”

SETD2 برای تنظیم مهاجرت سلولی با هانتینگتین و اکتین کار می کند

پروتئین های اکتین ، که رشته های اسکلت سلولی را تشکیل می دهند ، به عنوان یک هدف اصلی برای SETD2 برجسته می شوند. دو مقاله اخیر از آزمایشگاه واکر نقش SETD2 را در اصلاح اسکلت سلولی اکتین و تأثیرات آن بر دو عملکرد مهم سلولهای سرطانی ، مهاجرت سلولی و اتوفاژی نشان داد.

یکی از اولین کشف ها این است که SETD2 با اسکلت سلولی اکتین برهم کنش دارد و قادر است با استفاده از پروتئین های خالص شده ، اکتین را در سلول ها یا در واکنش ها اصلاح کند. SETD2 در محلی به نام لیزین -68 سه گروه متیل به اکتین اضافه می کند. جالب توجه است ، آنها دریافتند که SETD2 برای متیلاسیون اکتین در سلولها با دو پروتئین دیگر تعامل می کند: هانتینگتین (HTT) و آداپتور اتصال دهنده اکتین HIP1R.

لیزین-تری متیله 68 پویایی طبیعی اکتین ، از جمله پلیمریزاسیون و دپلیمریزاسیون را تنظیم می کند. اختلال در ارتباط SETD2-HTT-HIP1R متیلاسیون اکتین را مهار می کند ، باعث نقص در پویایی اکتین می شود و مهاجرت سلولی ، عملکرد مهم سلولهای سرطانی را مختل می کند.

ریاد ناروز سیروای ، MD و MD ، گفت: “این یافته ها بسیار هیجان انگیز بود زیرا ، تا آنجا که ما می دانیم ، هیچ کس اهمیت تعامل SETD2-Huntingtin را که بیش از دو دهه است شناخته شده است ، مطالعه نکرده است.” . دانشجویی در یک برنامه آموزشی دانشمند پزشکی که رساله دکترای خود را در آزمایشگاه واکر به پایان رساند. “لیست محدودی از اسناد در مورد دخالت هانتینگتین در پویایی اکتین و مهاجرت سلولی وجود داشت ، اما برای ادامه رابطه SETD2-هانتینگتین-اکتین کافی بود.”

در مجموع ، این داده ها درک جدیدی از چگونگی نقص در SETD2 و HTT می توانند با ایجاد اختلال در متیلاسیون اسکلت اسکلتی و نقص در مهاجرت سلول ، بیماری را تحریک کنند. محققان همچنین توانستند محور SETD2-HTT-actin را دستکاری کنند تا نشان دهند که تغییرات در مهاجرت سلولی مخصوص این هدف جدید SETD2 (اکتین) است و مربوط به کروماتین یا میکروتوبول ها نیست.

درباره این کار همه چیز را در مجله بخوانید پیشرفت علمی.

نقش SETD2 در اتوفاژی

این گروه همچنین اثر SETD2 را بر روی اتوفاژی ، مکانیزمی که سلولها برای از بین بردن اجزای غیر ضروری یا غیرکاربرد از آن استفاده می کنند ، مطالعه کردند.

سروای گفت: “آزمایشگاه دکتر واکر در زمینه مطالعه اتوفاژی تجربه و تجربه گسترده ای دارد.” “همیشه سو that ظن وجود داشته است که ممکن است SETD2 در این روند دخیل باشد ، اما آزمایش نشده است. این پروژه پس از انجام آزمایشات اولیه با مشاهده نشانگرهای اتوفاژی و یافتن تفاوت بین سلولهای دارای SETD2 عملکردی و سلولهای فاقد آن از زمین خارج شد. “

همانطور که در یک مطالعه مهاجرت سلولی مشاهده شد ، اختلال در توانایی SETD2 در متیلاسیون اکتین در لیزین -68 باعث نقص در پلیمریزاسیون اکتین می شود. در اتوفاژی ، اختلال در پلیمریزاسیون اکتین برهمکنش اکتین با پروتئین دیگری به نام WHAMM را تغییر می دهد. در نتیجه ، سلولها نقص در اتوفاژی داشتند. به طور قابل توجهی ، هیچ تغییری در بیان ژن های مربوط به اتوفاژی وجود ندارد ، که بیشتر نقش نقشی را برای اصلاح اسکلت سلولی SETD2 به جای عملکرد کروماتین نشان می دهد.

تمام جزئیات این کار را در مجله بیابید ارتباطات تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیکی.

حوزه ای که به سرعت در حال رشد زیست شناسی سلولی است

سروای گفت: “اصلاحات اکتین ، مانند افزودن گروههای متیل که در اینجا توصیف شده اند ، به طور مناسب” سیندرلا اسکلتی اسکلتی “نامیده می شوند و فقط اکنون به عنوان تنظیم کننده های اصلی پویایی اسکلت اسکلتی شناخته می شوند.” “اما یافته های ما و گروه های دیگر این دیدگاه را تغییر می دهد. محققان بیشتری به این جنبه جدید از تنظیم اسکلت اسکلتی علاقه مند هستند و ما انتظار داریم که یافته های جدیدی برای درمان های بالقوه جدید برای شرایطی که نقایص اسکلتی اسکلتی را نشان می دهد.”

Seervai همچنین در سازماندهی زیرگروه علاقه ویژه در نشست مجازی ASCB / EMBO Cell Bio 2020 در مورد تغییرات اسکلتی اسکلتی پس از ترجمه ، از جمله اکتین و توبولین شرکت کرد. “ما در جلسه امسال نزدیک به 300 نفر ، از جمله رئیس ASCB ، داشتیم. از آنچه من شنیدم ، این نشانه این است که همه چیز به گوشه ای از زمینه تبدیل شده است ، زیرا چنین جلسه ای اولین بار چند سال پیش برگزار شد. “

[ad_2]

منبع: unbox-news.ir