چگونه می توان از سلول های عصبی محافظت کرد و رشد آنها را تقویت کرد: یک سرنخ جدید – ScienceDaily

[ad_1]

بسیاری از شرایط تخریب عصبی ، از گلوکوم گرفته تا بیماری آلزایمر ، با آسیب به آکسون ها ، برآمدگی های نازک و طولانی که باعث انتقال تکانه های الکتریکی از یک سلول عصبی به سلول دیگر می شوند ، مشخص می شود و ارتباطات سلولی را تسهیل می کند. آسیب به آکسون ها اغلب منجر به آسیب عصبی و مرگ سلول می شود.

محققان می دانند که به نظر می رسد مهار آنزیمی به نام زیپ کیناز دو لوسین (DLK) به شدت از سلول های عصبی در طیف گسترده ای از مدل های بیماری های تخریب عصبی محافظت می کند ، اما DLK همچنین از بازسازی آکسون جلوگیری می کند. تا به امروز ، هیچ روش موثری برای اصلاح ژن برای بهبود بقای طولانی مدت سلولهای عصبی و هم برای تقویت بازسازی وجود نداشته است.

در مقاله منتشر شده در 14 دسامبر سال 2020 در PNAS، یک تیم چند دانشگاهی به سرپرستی محققان دانشگاه کالیفرنیا ، دانشکده پزشکی سن دیگو و انستیتوی چشم شیلی در UC San Diego Health ، خانواده دیگری از آنزیم ها را به نام سلول کیناز سلول زایا چهار کیناز (کینازهای GCK-IV) شناسایی کرده اند که بسیار محافظت از نور است ، در حالی که امکان بازسازی آکسون را فراهم می کند ، و آن را به یک روش درمانی جذاب برای درمان برخی از بیماری های تخریب عصبی تبدیل می کند.

نویسنده ارشد ، درک ولزبی ، MD ، دانشیار چشم پزشکی در گروه چشم پزشکی خانواده گفت: “به طور کلی ، ما یاد گرفته ایم که تعدادی ژن وجود دارد که در صورت مهار ، به سلول های عصبی بینایی امکان زنده ماندن و بازسازی را می دهد.” ویتربی در موسسه چشم شیلی.

“قبل از این کار ، این بخش می دانست که چگونه این سلول ها را زنده نگه دارد ، اما دوباره احیا نمی شود. برعکس ، روش هایی برای ارتقا re بازسازی وجود دارد ، اما پس از آن بقا بسیار متوسط ​​بود. البته ، برای یک استراتژی موفقیت آمیز بینایی ، شما آنها به هر دو نیاز دارند و این گامی در آن جهت است. “

محققان پس از ایجاد سلولهای گانگلیونی شبکیه (RGC) از سلولهای بنیادی انسان ، یک سری صفحه نمایش را انجام دادند. RGC نوعی نورون است که در نزدیکی سطح داخلی شبکیه چشم قرار دارد. آنها اطلاعات بصری را از گیرنده های نوری دریافت می کنند و در کنار هم به انتقال این اطلاعات به مغز کمک می کنند.

صفحه اول شامل آزمایش گروهی از مواد شیمیایی خوب مطالعه شده برای ارزیابی توانایی آنها در افزایش بقای RGC ها بود. مورد دوم برای اندازه گیری توانایی مواد شیمیایی برای ارتقا re تولید مجدد.

ولزبی گفت: “ما سپس از تکنیک یادگیری ماشینی استفاده کردیم تا بفهمیم چرا بعضی از ترکیبات فعال هستند در حالی که برخی دیگر فعال نیستند و این ژنهای اصلی را شناسایی کرد.”

وی گفت ، کشف اینکه این ژن ها بقای RGC را بهبود می بخشند تعجب آور نیست. “با این حال ، شما پیش بینی می کنید که آنها (مانند DLK ها) در صورت جلوگیری از تولید مجدد جلوگیری می کنند و باعث بازسازی نمی شوند. این قطعاً جای تعجب داشت. این یکی از مزایای علم مبتنی بر کشفیات با استفاده از غربالگری با عملکرد بالا را برجسته می کند: به یک باره ، می توان ژن های فراموش شده ای را شناسایی کرد که تصور می شود نقشی ندارند. “

Welbsby و همکارانش روی RGC ها تمرکز کرده اند زیرا آنها به نوروپاتی های نوری مانند گلوکوم علاقه مند هستند. ولزبی گفت: “اکثر مردم فقط از نظر” فشار چشم “به گلوکوم فکر می کنند. اما فشار داخل چشم تنها بخشی از مشکل است. اساساً ، گلوکوم نوعی بیماری تخریب عصبی است که با از دست دادن تدریجی RGC و آکسون های آنها مشخص می شود و منجر به آسیب ساختاری و عملکردی عصب بینایی ، اختلال بینایی و نابینایی می شود.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده تخمین می زند که 3 میلیون آمریکایی به گلوکوم مبتلا هستند. این دومین علت اصلی نابینایی در سراسر جهان است.

ولزبی هشدار داد که هنوز مشخص نیست که آیا این یافته ها به انواع دیگر سلول های عصبی نیز کشیده شده است یا خیر ، اما وی خاطرنشان کرد که این کار امکانات درمانی قوی را پیشنهاد می کند.

تاریخچه تاریخ:

مواد تهیه شده توسط دانشگاه کالیفرنیا – سان دیگو. اصلی ، نوشته شده توسط Scott LaFee. توجه: مطالب را می توان از نظر سبک و طول ویرایش کرد.

[ad_2]

منبع: unbox-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>