یافته ها نشان می دهد که خطر شکستگی در اواخر زندگی می تواند در دوران کودکی شناسایی شده و منجر به مداخلات متناسب شود – ScienceDaily


یک تیم چند رشته ای از محققان به سرپرستی بیمارستان کودکان فیلادلفیا (CHOP) چندین نشانگر ژنتیکی مرتبط با تجمع مواد معدنی استخوان کشف کرده اند که در نهایت ممکن است از طریق آزمایش ژنتیک به شناسایی علل پوکی استخوان در اوایل زندگی کمک کند. این یافته ها ، با ردیابی گروهی از کودکان بالای چند سال امکان پذیر شد ، توسط مجله به صورت آنلاین منتشر شد زیست شناسی ژنوم.

پوکی استخوان یک بیماری گسترده در سنین پیری محسوب می شود. با این حال ، تجمع تراکم استخوان در ابتدای زندگی برای دستیابی به توده استخوانی مطلوب در بزرگسالی بسیار مهم است و بر سلامت استخوان در طول زندگی فرد تأثیر می گذارد. در حالی که مطالعات نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با سلامت استخوان در بزرگسالی را مورد بررسی قرار داده اند ، تعداد بسیار کمی از آنها در کودکان در بحرانی ترین دوره رشد استخوان انجام شده است.

علاوه بر این ، مطالعات مرتبط با ژنوم (GWAS) تلاش می کند مارکرهای ژنتیکی مرتبط با رشد استخوان را شناسایی کند ، اما درک بهتر از سازمان فضایی ژنوم انسانی ممکن است ژن های اصلی علت را نشان دهد که در غیر این صورت از دست رفته اند.

دکتر Struan FA Grant ، مدیر مرکز برنامه ریزی فضایی گفت: “ما می خواستیم یک مطالعه GWAS انجام دهیم که تجمع مواد معدنی استخوان را در چندین زمان اندازه گیری می کند تا داده های طولی صحیح را در سنین رشد و توسعه اسکلت به ما ارائه دهد.” و ژنومیک عملکردی و صندلی Daniel B. Burke Endown برای تحقیقات دیابت در CHOP و نویسنده اصلی این مطالعه. “با انجام یک مطالعه طولی ، قدرت بسیار بیشتری در گروه نسبتاً کمی از بیماران داشتیم.”

تیم تحقیقاتی ، که شامل متخصصان ژنتیک و همچنین زیست شناسی استخوان است ، داده های تقریباً 11000 اندازه گیری تراکم استخوان را که به عنوان بخشی از نظر سنجی تراکم معدنی استخوان کودکی (BMDCS) انجام شد ، پروژه ای به رهبری دکتر جمع آوری کرد. Babette S. Zemel ، مدیر برنامه دانشیار مرکز تحقیقات بالینی و ترجمه ، مدیر آزمایشگاه هسته تغذیه ای در CHOP و اولین نویسنده مطالعه. پس از مشخص شدن نشانگرهای ژنتیکی ، محققان از روشی برای تولید یک نوع ژن برای جستجوی انواع اصلی علت و ژن های موثر مربوطه استفاده کردند. علاوه بر این ، آنها مارکرهای ژنتیکی یا مکان های مشخصی را برای مشخص کردن تأثیر آنها بر عملکرد استئوبلاست بررسی می کنند.

با استفاده از این روش ، محققان 40 مکان مختلف را شناسایی کردند – از جمله 35 مورد که قبلا گزارش نشده بودند – مرتبط با تجمع استخوان. چندین مورد از این موقعیت ها در آینده با خطر شکستگی همراه است. علاوه بر این ، محققان دو ژن موثر جدید را شناسایی کردند که به طور بالقوه باعث ایجاد آنها می شود. سرانجام ، آنها همچنین تعدادی از مسیرهای ژنتیکی دخیل در تغییر تجمع استخوان را شناسایی کردند که نقش مهمی در تعیین اینکه آیا سلولها در نهایت به استئوبلاست (سلولهای استخوانی) یا سلولهای چربی (سلولهای چربی) تبدیل می شوند ، دارند.

زمل گفت: “این مطالعه یکی از موارد بسیاری است که نشان می دهد این مکان ها زودتر از آنچه در گذشته فکر می کردیم در زندگی بروز می کنند.” “در این حالت ، یافته های ما می تواند به ما کمک کند تا بهتر با مداخلات شیوه زندگی مانند ورزش و تغییرات رژیم غذایی که به بیماران در مراحل بعدی زندگی کمک می کند سازگار شویم و همچنین می تواند منجر به مداخلات درمانی جدید شود. “

منبع تاریخچه:

مواد تهیه شده توسط بیمارستان کودکان فیلادلفیا. توجه: مطالب را می توان از نظر سبک و طول ویرایش کرد.


منبع: unbox-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>